اگر به رفتار دانشآموزان در موقعیتهای یادگیری به دقت نگاه کنیم، خواهیم دید که در فعالیتهای یادگیری خود متفاوت عمل میکنند. گروهی به سختی حداقلِ توفیقِ مورد نیاز برای ادامه تحصیلات را کسب میکنند، دستهای دیگر در حد وسط قرار دارند و موفقیت نسبی به دست می آورند، و بالاخره تعدادی هم هستند که موفقیت های چشم گیری کسب می کنند. در این مقاله به ویژگی دانش آموزان خوب میپردازیم
یادگیرندگان موفق همان کسانی هستند که با صفت راهبردی (Strategic) شناخته شده اند.
واینستاین و هیوم (۱۹۹۸) در توصیف یادگیرندگان راهبردی گفته اند:
این یادگیرندگان با فعالیتها یا تکالیف یادگیری با اعتماد به نفس بالا و احساس اطمینان از اینکه از عهده آن تکالیف بر خواهند آمد روبهرو میشوند، یا دستکم با این احساس که میدانند چگونه باید از پس آنها برآیند با آنها برخورد می کنند. این یادگیرندگان سخت کوش، باپشتکار و مبتکر هستند و در برخورد با مشکلات به سادگی دست از کار نمی کشند.
آنان می دانند که یادگیری یک جریان فعال است و خود آنان باید مقداری از مسئولیت آن را بپذیرند. یادگیرندگان راهبردی به طور فعال به یادگیری میپردازند و میدانند که چهوقت میفهمند و شاید مهمتر از آن، می دانند که چه وقت نمیفهمند. وقتی با مشکلی روبرو می شوند، میکوشند بفهمند که برای حل آن به چه چیزی نیاز دارند و از معلم یا همکلاسی های خود یاری می طلبند. برای آنان مطالعه کردن و یادگرفتن یک فرایند نظام دار است که به میزان زیاد تحت کنترل خودشان است.
پژوهش های انجام شده در رابطه با یادگیرندگان موفق (دانش آموزان خوب) یا همان یادگیرندگان راهبردی ویژگی هایی را به دست داده اند که با استفاده از آن ها می توان این گونه یادگیرندگان را شناسایی کرد. واینتساین و هیوم (۱۹۹۸) ویژگی دانش آموزان خوب را به شرح زیز معرفی کرده اند:
به طور خلاصه ویژگی دانش آموزان خوب یا دانشجویان خوب و به عبارت دیگر یادگیرندگان راهبردی چنین است:
دانش آموزان خوب یا دانشجویان خوب آنهایی نیستند که فقط سر کلاس حاضر میشوند، به درس گوش میدهند، یادداشت برمیدارند، و منتظر میمانند تا معلم، تاریخِ امتحان را اعلام کند. بلکه دانشجویان یا دانش آموزان خوب و موفق کسانی هستند که زمان مورد نیاز برای انجام تکالیف درسی را پیش بینی میکنند، درباره تحقیقاتی که باید انجام دهند اطلاعات لازم را بهدست میآورند، به هنگام ضرورت گروههای کاری تشکیل میدهند، و از سایر رفتارهای خودنظمدهی یا خودسازماندهی نیز استفاده فراوان میبرند.
منبع:روشهای یادگیری – دکتر علی اکبر سیف
عالیست! ✔?
تشکر استاد حافظی نژاد! ?
عالی
بدک نیست
عالییییییییییییییییییییی بد نیست
عالیییییییییییییی خیلییییییی خوب